Globalisering, culturele diversiteit en technologische veranderingen verhogen in steeds toenemende mate de complexiteit en onderlinge afhankelijkheden van onze samenwerkingsverbanden op micro-, meso en macro niveau. De sociale creativiteit van onze “verbindende organisatiepraktijken” kan daarbij de sleutel zijn voor duurzaam overleven. Of, hoe kunnen we van ‘competitief voordeel’ denken evolueren naar ‘cooperatief voordeel’ denken en kan HRM daarbij een dominante rol spelen?